Drukarnie warszawskie w XIX wieku

Wraz z napływem prądów europejskich zaczęła się w Polsce poprawa jakości drukowanych pozycji. W XIX wieku głównym ośrodkiem powielania materiałów stała się Warszawa. Tu znajdowały się najlepsze i najbardziej znane drukarnie. Do najważniejszych z nich należały Drukarnia Banku Polskiego, Glücksberga i Orgelbranda. Należy pamiętać, że począwszy od XVIII wieku, a przede wszystkim w XIX Warszawa zaczęła być promowana na najważniejsze polskie miasto. Wcześniej, mimo iż stolica, była to miejscowość raczej średnia, przeciętn. Gdy Stanisław August zaczął sprawować nad nią mecenat, zaczęła ożywać i nabrała tempa rozwoju. Dużo zawdzięcza także pozytywistom, w tym Bolesławowi Prusowi, którzy kreowali ją na miasto stołeczne z prawdziwego znaczenia. Dlatego w XIX wieku Warszawa była już w miarę miastem nowoczesnym mimo tłumienia polskiego życia kulturalnego przez zaborcę. W II połowie XIX wieku powstał dom wydawniczy Gebethnera i Wollfa, a także Michała Arcta. Do dziś pozycje z tych drukarni uważane są za prawdziwą szkołę wysokiej jakości druku, a także za białe kruki, których posiadanie na własność jest niełatwe i bardzo drogie, a wypożyczenie niemożliwe. Wiek dziewiętnasty to wiek maszyny parowej zastosowanej na szeroką skalę i złoty wiek prasy. Również w ówczesnej Warszawie zaczęły powstawać pierwsze periodyki, które w szybkim czasie stały się rozchwytywane. Jednym z pierwszych był „Monitor” wydawany za czasów ostatniego króla Polski, który wzorowano na angielskim „Spectatorze”. W XIX wieku czasopisma były bardzo zróżnicowane względem odbiorcy, np. „Bluszcz”, „Tygodnik Ilustrowany”. Warszawska „Chimera” stała się jednym z czasopism organizujących ruch odnowy sztuki drukarskiej w Polsce.